Wigierski Park Narodowy (WPN) utworzono w 1989 roku i od tego czasu stanowi jeden z najcenniejszych pod względem przyrodniczym i krajobrazowym obszarów w Polsce. Jego wyjątkowa różnorodność ekosystemów wodnych, leśnych i torfowiskowych, wpisanych w malowniczy polodowcowy krajobraz, sprawia, że jest domem dla wielu rzadkich gatunków roślin, grzybów i zwierząt. Jego wyjątkowa różnorodność ekosystemów wodnych, leśnych i torfowiskowych, wpisanych w malowniczy polodowcowy krajobraz, stanowi dom dla wielu rzadkich gatunków roślin, grzybów i zwierząt.

Na terenie parku o powierzchni około 15 tys. ha znajduje się aż 42 jeziora. Największym i najgłębszym z nich jest jezioro Wigry, stanowiące serce parku. Główną rzeką parku jest Czarna Hańcza, przepływająca przez jezioro Wigry, która jest jednym z najbardziej cenionych szlaków kajakowych w Polsce.

Turystyka w Wigierskim Parku Narodowym

Park wyznacza szlaki o łącznej długości 170 km, które przeznaczone są do turystyki pieszej, rowerowej oraz narciarstwa biegowego. Dodatkowo oferuje liczne ścieżki edukacyjne, takie jak: „Las”, „Suchary”, „Płazy”, „Jeziora”, „Puszcza”, „Eksploatacja dóbr puszczańskich”, „Samle”, „Ols”, „Dary Natury” oraz ścieżka spacerowa „Dąbek”. Wszystkie trasy wyposażone są w miejsca odpoczynku, tablice informacyjne, kładki przez tereny podmokłe i platformy widokowe, co zapewnia komfort i edukacyjne doznania w sercu natury.